sorted by

newest first newest last alphabetically submitter

Showing 41 - 60 from 100 entries

Anouk

Nieuwsbrief uit Bethlehem

Een jongeman had een droom. Hij ging een winkel binnen. Achter de toonbank zag hij een engel. Haastig vroeg hij hem: ‘Wat verkoopt u meneer?’
En de engel antwoordde vriendelijk: ‘Alles wat u maar wilt’.
De jongeman zei: ‘Dan zou ik graag hebben: het einde van de oorlog in heel de wereld, meer bereidwilligheid om met elkaar te overleggen, aandacht voor de kleinen en zwakken, een hartelijke kerkgemeenschap, meer tijd voor de ouders om met hun kinderen te spelen en… ‘
De engel onderbrak hem en zei: ‘verontschuldig me, jongeman, u hebt mij verkeerd begrepen. We verkopen hier geen vruchten. We verkopen hier alleen zaadjes.

Huub Oosterhuis

Twee maanden geleden vertrok ik richting de Palestijnse gebieden om hier te gaan werken op een school voor blinden kinderen en bij een organisatie die jongeren, kinderen en vrouwen ondersteund. Nu twee maanden later ben ik helemaal ondergedompeld in het Palestijnse leven. Ik eet bloemkool als ontbijt, doe inkopen in de souq en spreek inmiddels een aardig woordje Arabisch. De afgelopen twee maanden heb ik ontzettend veel meegemaakt. Ik heb het Israëlisch/Palestijnse conflict voor het eerst van dichtbij gezien en waar ik hoopte meer te gaan snappen van de situatie, snap ik er steeds minder van. Ik ben bij demonstraties geweest heb verschillende steden in Palestina gezocht en heb met heel veel mensen in Bethlehem gesproken. Ik heb ook geweld gezien, de muur die Israel bouwt en de vreselijke checkpoints waar ik door heen moet elke keer als ik naar Jeruzalem ga. Mijn emoties hebben de afgelopen maanden hoogte en dieptepunten gekend.
Huub Oosterhuis spreekt in bovenstaand stukje over de zaadjes van vrede. Deze zaadjes van vrede zie ik ook hier in Bethlehem. Ik zie mensen die zich zonder geweld verzetten tegen de bezetting. Ook zie ik Israëliërs die strijden voor betere rechten voor Palestijnen en dan heb ik het nog niet gehad over alle gastvrije mensen die ik elke dag weer ontmoet. Daarom wil ik in deze nieuwsbrief graag schrijven over deze zaadjes van vrede.

Elke woensdag ben ik te vinden in het sumud huis in Bethlehem. Dit is een huis waar vrouwengroepen bij elkaar komen en het is onderdeel van het Arab Educational Institute, de organisatie waarvoor ik werk. Sumud is arabisch voor standvastig. Het gaat om de verhalen van vrouwen hier in Bethlehem. Wat maken ze mee, hoe gaan ze daar mee om, hoe verzetten ze zich op een niet gewelddadige manier tegen de bezetting en hoe vertellen we deze verhalen aan een breder publiek buiten de Palestijnse gebieden.
Het sumud huis staat op nog geen tien meter van de muur die Israel heeft gebouwd. Elke keer als ik vlak langs de muur richting het sumud huis loop voel ik me even een gevangene in de Westbank. Toch heb ik als westerse vrijwilliger nog geluk, ik kan namelijk naar Jeruzalem reizen. Dit is iets wat voor de meeste Palestijnen onmogelijk is, terwijl Jeruzalem maar op tien kilometer afstand ligt. Om Bethlehem uit te komen moet je een checkpoint passeren. Dit betekent dat je eerst 400 meter door een soort kooi moet lopen en daarna wordt je paspoort gecontroleerd. Vervolgens loop je naar een ander gebouw en daar worden al je spullen gescant en moet je door een metaaldetector, als vervolgens je paspoort nog een keer is gecontroleerd kun je richting Jeruzalem.
Het bereiken van Jeruzalem voelt zo als een hele reis. De ene keer ben ik binnen tien minuten door het checkpoint en de volgende keer sta ik drie uur in de rij omdat het poortje maar blijft piepen bij degene voor mij in de rij. Toch is het voor mij een privilege dat ik naar Israel kan. Zoals eerder gezegd kunnen de meeste Palestijnen de westbank niet verlaten. De christelijke Palestijnen zijn echter al sinds februari bezig om een permit te krijgen om met Pasen naar Jeruzalem te kunnen. Of ze die ook krijgen blijft een vraag tot vlak voor Pasen.

Tijdens de vrouwengroepen in het Sumudhuis gaat het vaak over de muur. De muur is namelijk gebouwd in de hoofdstraat in Bethlehem. Voor de muur was dit de drukste straat in Bethlehem. Nu zijn alle winkels en resteurants gesloten en is het een soort spookstraat geworden. De vrouwen ondervinden veel nadeel van de muur. Een vrouw die eerst binnen tien minuten in het sumudhuis kun zijn is nu 1.5 uur onderweg om naar de bijeenkomsten te komen. Een andere vrouw kan niet meer bij haar landbouwbedrijfje komen omdat haar land aan de andere kant van de muur ligt. En dan heb ik het nog niet gehad over Claire een ontzettend sterke Palestijnse vrouw. Haar huis is aan drie kanten ingebouwd door de muur en de wachttoren van de Israëlische soldaten kijkt recht in haar woonkamer.
Naast al deze letterlijke beperkingen door de muur geeft de muur ook een hoop psychische beperkingen. Je voelt je hier letterlijk opgesloten. De muur scheidt de mensen hier van de rest van de wereld. Daar komt nog bij dat de muur niet is gebouwd op de groene lijn. De groene lijn is de grens tussen Israel en de Westbank, deze grens is afgesproken in 1948. Israel heeft de muur echter een aantal kilometers verder de Westbank in geplaatst. In 2004 oordeelde het internationale gerechtshof al dat de muur illegaal is. Toch wordt de muur nog steeds gebouwd. De bouw van de muur startte in 2002 en als de muur klaar is dan zal er zo’n 600 km aan muur staan. Deze muur scheidt mensen van hun werk, kinderen van hun school, Boeren van hun land, mensen van gezondheidszorg en het ergste van alles het scheidt families van elkaar.
Elke week mag ik in het sumud huis zien hoe sterke vrouwen in Palestina omgaan met het leven in deze gevangenis. Ze blijven standvastig en vechten voor een vrij leven. Door het verhaal van de Palestijnse mensen te vertellen hoop ik ook een paar zaadjes te planten. Als u het doorverteld en u meer bewust wordt van de slechte situatie waarin de Palestijnen leven dan kunnen we met z’n alleen een heleboel zaadjes planten, Alvast bedankt!

email to a friend print view

They are produced vivienne westwood pendientes in the special way, which produces them in fashion, for a lot of years and years. vivienne westwood encantos after you have purchased these t-shirts, then you definitely are going to determine which auténtica vivienne westwood they will research new, even best after placing on them numerous times, for every vivienne westwood gemelos
one Abercrombie t-shirt is produced by extremely capable and experienced vivienne westwood pulseras
designers, who are relatively effective in forecasting style trends.