Home >History >Letters & Diaries >Mes in de Samenleving
 
Login
email
password

users currently online: 27

arrow Home

arrow Your Personal Page
arrow People
arrow Places & Regions
arrow History
Archaeology
Community Histories
Historical Documents
General History
Immigration & Emigration
Letters & Diaries
Myths and Legends
Oral History
Vintage Maps
arrow Culture

arrow Community Resources
arrow Photography - local
arrow Photography Diaspora
arrow Audio

arrow Our Partners
arrow About Us
arrow All Recent Entries
arrow Message Board
arrow Newsletter
arrow Newsletter Archive

arrow AEI-Open Windows

Letters & Diaries: Mes in de Samenleving

sorted by

Showing 1 - 20 from 183 entries

> Sumud and Strategy: Ten Dimensions
> Mes in de Samenleving
> Knife into society
> Netanyahu’s triumphalism is fragile as thin ice
> Hoop in een donkere periode
> Life must go on
> Het leven moet verder
> Trump's recognition of Jerusalem as Israeli capital
> Trump's erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van...
> Fine-grained
> Fijnmazig
> TRUMP IN BETHLEHEM (ENGLISH)
> TRUMP IN BETHLEHEM (NL)
> Aanwezigheid, of: een star is born
> Presence, or a star is born
> Pareltjes
> PEARLS
> Je oprichten
> Gaming
> Gaming
  page 1 from 10
submitted by Toine Van Teeffelen on 28.09.2018

Toine van Teeffelen
Bethlehem 28/9/2018

Deze dinsdag werd de burgemeester van Bethlehem, Anton Salman, aangevallen met een mes. Hij had een diepe wond in zijn rechterwang die moest worden gehecht. Het had nog erger kunnen zijn als het mes hoger of lager was geland. De aanvaller was iemand uit het Hebrongebied die kennelijk gemotiveerd was door wraak omdat hij geen vergunning kreeg om maïskolven op straat te verkopen. Na de vlucht werd hij opgepakt door de Palestijnse politie in Hebron. 's Avonds werd er een openbare demonstratie gehouden voor de Geboortekerk om solidariteit te betuigen met de burgemeester en zijn familie en te protesteren tegen het gebrek aan recht en orde. "Een aanval op de burgemeester is een aanval op ons allemaal." In de nasleep benadrukten mensen echter dat optreden nodig is, geen retoriek.

Hier zijn enkele van de problemen die deze week tijdens discussies thuis en op het werk langskwamen.

Ten eerste lijkt het erop dat de politie soms terughoudend is de wet te handhaven en wetsovertreders te arresteren. De politie is op straat vertegenwoordiger van de Palestijnse Nationale Autoriteit en heeft een geloofwaardigheidsprobleem als gevolg van onder andere de voortgaande interne partijstrijd in de Palestijnse politiek. Door de algehele situatie staan burgers emotioneel op scherp en kan een arrestatie gemakkelijk leiden tot een ruzie of een botsing. De aanslag vond plaats toen de gemeente maar zelf besloot om de bastaat (verkoop op straat) te reguleren, met name in het gebied voor de Geboortekerk.

Vergeet hier niet de bredere context van bezetting. In gebied C, meer dan 60% van de Westelijke Jordaanoever, maar ook in gebied B waar het Israëlische leger geacht wordt de orde te handhaven, is er feitelijk geen agenda voor de handhaving van wet en orde - integendeel. Het is het "Wilde Oosten" waar kolonisten gesteund door het leger gebruik kunnen maken van de Israëlische wetten en legervoorschriften om een klimaat van angst te creëren en waar je niet zeker bent van je veiligheid noch je bezittingen, met name grond. Daarnaast nemen Palestijnse criminelen daar hun toevlucht, met misdaden die varieren van agressief gedrag tot het illegale dumpen van chemische afval.

Vervolgens is er de algemene vraag hoe de openbare ruimte moet worden bestuurd en – vooral - ontwikkeld. De autoriteiten staan soms voor onoverkomelijke moeilijkheden. De kwestie van het verkeer is een goed voorbeeld. In Bethlehem zien we, net als in andere Palestijnse plaatsen, van jaar tot jaar een aanzienlijke toename van het aantal auto's. Het lijkt erop dat veel huishoudens eigenlijk twee auto's hebben, nieuw of oud, gekocht of geleend. De meeste autoritten gaan niet verder dan het stedelijke conglomeraat van Bethlehem, Beit Sahour en Beit Jala. Autobezitters hebben geen toestemming om naar het naburige Jeruzalem te gaan. Dus het is heel gewoon om in de rij te staan waar er voorheen een vrije weg was. Zoals overal ter wereld, verhoogt dit de irritaties.

Maar het is uiterst moeilijk voor bestuursorganen in de huidige situatie op de Westelijke Jordaanoever om oplossingen voor de openbare ruimte in de steden te vinden, en dit tast eveneens de geloofwaardigheid van overheidsinstanties aan. Naast de noodzaak om oude gebouwen en huizen te behouden, vereist ruimtelijke planning een lokaal-regionaal masterplan. Gemeenten of andere Palestijnse autoriteiten zijn echter niet in staat openbare werken rond de stad te plannen en uit te voeren, laat staan over de traditionele stedelijke grenzen heen. De bouw van tunnels en viaducten mag niet worden besloten door de gemeente of de PNA wanneer deze zich in of naast gebieden B of C bevinden. Evenmin zijn er structurele budgetten voor de uitvoering van grotere openbare werken dan het repareren van gaten in asfaltwegen. Wat betekent dat het Palestijnse verkeersnetwerk en openbare werken enorm onderontwikkeld blijven. Als ze kunnen, maken Palestijnse auto's gebruik van de moderne snelwegen tussen de Israëlische nederzettingen en de nederzettingen en Jeruzalem.

Er is een andere factor die het gezag van de Palestijnse openbare autoriteiten verder beïnvloedt. Gezien het feit dat het Palestijnse politieke systeem nu al een aantal jaren vastzit, zien we dat andere sociale structuren dan officiële bestuursorganen sterker worden, zoals tribalisme of uitingen van religieuze identiteit. Na de aanval op de burgemeester wilden tribale hoofden uit het Hebron-gebied naar Bethlehem komen om een verzoening te regelen. Dit werd geweigerd, omdat het bestaande machtsstructuren alleen maar verder zou verzwakken.

Grotendeels vanwege bezetting en een stagnerende economie, zijn er enorme werkloosheidsniveaus, vooral onder jongeren (niet zoals in Gaza, maar ik denk dat de jeugdwerkloosheid hier op de Westelijke Jordaanoever de 40-50% bereikt). Tegelijkertijd ziet men dat sommigen daadwerkelijk profiteren van de bezetting - of van internationale subsidies die naar lokale of internationale NGO's gaan. Dat is een vaak gehoorde kritiek. Het ‘hebzucht kapitalisme’ is hier zeker ook aanwezig. Veel leraren of verpleegkundigen en anderen die tegen lage salarissen werken, zijn amper in staat om voor hun (uitgebreide) gezin te zorgen. Het is dan ook logisch dat de ongelijkheid in economische kansen aan de basis van de samenleving vreet.

Is de situatie hopeloos? Natuurlijk niet, maar gezien het gebrek aan perspectief op een rechtvaardige vrede, is de Palestijnse samenleving gewond en staat onder aanzienlijke druk. Sumud of standvastigheid is er nog steeds - in de humor tegen alle weerstand in, in de overlevingstactieken, in de geschiedenis en herinneringen aan sociale strijd, en in het politieke bewustzijn zoals je die ziet tijdens de openbare bijeenkomst welke spontaan na de aanval op het plein voor de Kerk werd georganiseerd. Nog steeds strijden mensen om burgerschapswaarden te behouden, om een onafhankelijke rechterlijke macht en uitvoerende macht, om een gevoel van inclusieve nationale identiteit te creëren, enzovoort. Maar het is een zware strijd tegen de klippen op.

email to a friend print view